Ritim çalgılarında sık karşılaşılan sorun yanlış vuruş değil, farkında olmadan hızlanmaktır. Bu sapma çoğu zaman icracı tarafından fark edilmez.
Hızlanma çoğunlukla heyecandan ve kalıbın yoğunlaştığı yerlerden doğar.
İkinci neden şiddettir; yüksek şiddette çalınan bölümler çoğu zaman kendiliğinden hızlanır. Yüksek şiddetli bölümler ayrıca çalışılır.
Üçüncü neden yorgunluktur; yorulan bir el vuruşları birbirine yaklaştırır.
Denetim için en pratik araç metronomdur ve eşit usullerde doğrudan kullanılır. Metronom kullanımı düzenli bir alışkanlığa dönüştürülür.
Aksak usullerde metronom öbek başlarına kurulur; her vuruşa değil. Kayıt ikinci araçtır; icranın başındaki ve sonundaki tempo karşılaştırılır.
Fark saniyelerle ölçülebilir; bu ölçüm somut bir hedef oluşturur. Ölçüm sonuçları deftere yazılır ve aylık karşılaştırılır.
Çalışma sırasında tempo bilinçli olarak sabit tutulur; yavaşlamak da hızlanmak kadar sorunludur. Sabit tempo, topluluğun güvenini doğrudan etkiler.
Toplulukta tempo tek başına tefin sorumluluğu değildir ama ritim çalgısı en çok sorumlu olandır. Bu sorumluluk provada açıkça paylaştırılır.